Terapie komórkowe TILs w raku jajnika –prace które mogą zmienić oblicze onkologii

29.04.2026

W Narodowym Instytucie Onkologii trwają zaawansowane prace nad stworzeniem w Polsce procesu wytwarzania terapii komórkowej opartej na limfocytach naciekających guz (tzw. TILs) dla pacjentek z rakiem jajnika. Tej rodzaj terapii zalicza się do immunoterapii adoptywnej, czyli leczenia opartego na wykorzystaniu komórek odpornościowych pacjenta. Projekt realizowany jest przez Zakład Medycyny Regeneracyjnej NIO z środków Krajowego Planu Odbudowy pozyskanych w konkursie Agencji Badań Medycznych, i pozwolił już naukowcom opracować własne procedury izolacji, hodowli, namnażania, krioprezerwacji oraz kontroli jakości komórek pozyskiwanych z materiału nowotworowego pacjentki.

Poszukiwania nowych rozwiązań terapeutycznych
Rak jajnika pozostaje wyzwaniem dla onkologów, ponieważ pomimo doskonaleniu klasycznych metod terapeutycznych w obrębie chirurgii i chemioterapii, większość pacjentek doświadcza nawrotu choroby i szybko rozwija oporność na leczenie.

Dlatego naukowcy i badacze nie ustają w wysiłkach by szukać nowych rozwiązań terapeutycznych w tym rozpoznaniu, zwłaszcza iż spersonalizowane immunoterapie wykorzystujące limfocyty naciekające nowotwory (ang. Tumor-Infiltrating Lymphocytes, TILs) stanowią obiecującą alternatywę w walce z nowotworami litymi niewrażliwymi na leczenie.

Nie inaczej jest w przypadku projektu NIO, choć tu badacze idą o krok dalej. Kluczowym założeniem badania jest nie bowiem nie tylko rozwój samej koncepcji terapeutycznej, ale także stworzenie kompletnego, powtarzalnego procesu wytwarzania produktu komórkowego – od pobrania materiału z guza pacjentki, przez izolację i namnażanie komórek, aż po ich kontrolę jakości i przygotowanie do zastosowania klinicznego.

Rak jajnika – wyzwanie dla lekarzy i naukowców
Znaczenie projektu wynika również z sytuacji klinicznej pacjentek z rakiem jajnika. To nowotwór często rozpoznawany w zaawansowanych stadiach, ponieważ przez długi czas może przebiegać skąpoobjawowo. W wielu przypadkach, mimo leczenia operacyjnego i chemioterapii, dochodzi do nawrotu choroby oraz rozwoju oporności na standardowe leczenie.

Do tego aspektu odniósł się prof. Mariusz Bidziński, Konsultant Krajowy w dziedzinie ginekologii onkologicznej, wieloletni kierownik Kliniki Ginekologii Onkologicznej NIO - Rak jajnika jest nowotworem, który nadal ma bardzo trudne rokowanie, przede wszystkim dlatego, że wiele pacjentek trafia do leczenia w zaawansowanym stadium choroby. Rozpoznanie często następuje w trzecim lub czwartym stopniu. Jest też grupa chorych, u których nowotwór od początku słabo reaguje na klasyczną chemioterapię albo szybko rozwija oporność. To właśnie w tej grupie pacjentek terapie komórkowe mogą mieć szczególne znaczenie. Musimy jednak pamiętać, że obecnie jest to nadal obszar badań – obiecujący, ale wymagający potwierdzenia skuteczności i bezpieczeństwa w badaniach klinicznych.

Terapie TILs – od badania naukowego do klinicznego
Terapie komórkowe należą dziś do najbardziej zaawansowanych obszarów medycyny personalizowanej. W przypadku technologii TILs oznacza to wykorzystanie własnych limfocytów T pacjentki, naturalnie obecnych w guzie, ich namnażanie i przygotowanie do potencjalnego ponownego zastosowania terapeutycznego. To podejście zmienia sposób myślenia o leczeniu – z terapii projektowanych dla szerokich grup chorych w kierunku rozwiązań tworzonych dla konkretnego pacjenta i jego choroby, co wpisuje się w całościowy kierunek rozwoju onkologii. Jak podkreślano podczas debaty, najbliższym krokiem będzie przejście do etapu klinicznego. To właśnie on pozwoli ocenić, czy opracowana technologia przełoży się na realną korzyść terapeutyczną dla pacjentek z rakiem jajnika. Jednocześnie eksperci byli zgodni, że rozwój terapii komórkowych wymaga czasu, odpowiedzialności i współpracy wielu środowisk. To obszar pionierski, ale już dziś wyznaczający jeden z najważniejszych kierunków nowoczesnej onkologii.

Czym są terapie komórkowe?
TILs są częścią dynamicznie rozwijającego się obszaru terapii komórkowych, który już dziś zmienia sposób myślenia o leczeniu nowotworów. Do najbardziej znanych należą terapie CAR-T, stosowane przede wszystkim w hematoonkologii, m.in. w wybranych białaczkach, chłoniakach i szpiczaku plazmocytowym.

Terapia TILs, czyli terapia z wykorzystaniem limfocytów naciekających guz, należy do najbardziej zaawansowanych form immunoterapii komórkowej. Jej podstawą są własne komórki odpornościowe pacjenta( limfocyty T) które naturalnie przedostały się do guza nowotworowego i rozpoznały go jako cel odpowiedzi immunologicznej. W podejściu TILs komórki te są izolowane z materiału nowotworowego, następnie namnażane w warunkach laboratoryjnych, poddawane kontroli jakości i przygotowywane do potencjalnego ponownego podania pacjentce. Tak przygotowany produkt ma wspierać układ odpornościowy w zwalczaniu komórek nowotworowych.

W odróżnieniu od wielu klasycznych leków terapia TILs nie jest produktem seryjnym. Powstaje z materiału biologicznego konkretnej pacjenta/ki, dlatego wymaga indywidualnego procesu wytwarzania, pełnej identyfikowalności materiału oraz rygorystycznej kontroli każdego etapu - od pobrania fragmentu guza, przez izolację i ekspansję komórek, aż po badania bezpieczeństwa i jakości gotowego produktu. Z tego powodu TILs określa się jako terapię spersonalizowaną i autologiczną, czyli przygotowywaną z własnych komórek pacjenta.

TILs są często porównywane z terapią CAR-T, ponieważ obie metody należą do immunoterapii adoptywnej i polegają na wykorzystaniu limfocytów T. Różnica polega jednak na sposobie pozyskania i przygotowania komórek. W terapii CAR-T limfocyty T są zwykle pobierane z krwi pacjenta i modyfikowane genetycznie tak, aby rozpoznawały określony cel na komórkach nowotworowych. W terapii TILs wykorzystuje się natomiast limfocyty, które już naturalnie znajdują się w guzie i mogły rozpoznać charakterystyczne cechy danego nowotworu. Klasyczne TILs nie wymagają więc takiego samego „przeprogramowania” genetycznego jak CAR-T, ale wymagają bardzo złożonego procesu izolacji, namnażania i kontroli żywych komórek.

Przyszłość terapii komórkowych w Polsce
Dyskusja ekspertów koncentrowała się jednak nie tylko na jednym rozpoznaniu, ale na próbie odpowiedzi na pytanie jak skutecznie wdrożyć terapie komórkowe w Polsce – od badań i produkcji po leczenie pacjenta?

W tym zakresie uczestnicy debaty byli zgodni - rozwój terapii komórkowych wymaga równoległego działania w kilku obszarach: naukowym, klinicznym, technologiczym a także regulacji oraz finansowania. Z jednej strony konieczne jest prowadzenie badań przedklinicznych i klinicznych, z drugiej – budowa zaplecza umożliwiającego bezpieczne wytwarzanie produktów komórkowych, w tym laboratoriów GMP, systemów kontroli jakości oraz logistyki materiału biologicznego. W przypadku projektu TILs szczególne znaczenie ma fakt, że terapia powstaje z materiału biologicznego konkretnej pacjentki. Nie jest więc produktem seryjnym, lecz rozwiązaniem indywidualnym, wymagającym pełnej identyfikowalności materiału, kontroli każdego etapu procesu i zachowania najwyższych standardów bezpieczeństwa – podkreślali eksperci.

Dr Marynowska zwróciła uwagę na fakt, że właśnie ten element decyduje o szczególnej złożoności projektu - Mówimy tu o terapii spersonalizowanej, przygotowywanej bezpośrednio dla konkretnej pacjentki. Cały proces odbywa się w warunkach najwyższej sterylności, w systemach zamkniętych, z pełną kontrolą jakości i identyfikowalnością materiału biologicznego. Ponieważ pracujemy na materiale ludzkim, który cały czas zachowuje aktywność biologiczną, musimy zapewnić jego stabilność, bezpieczeństwo i zdolność immunologiczną do zwalczania komórek nowotworowych.

Siła współpracy miedzy ośrodkowej
Obecny etap projektu ma charakter przedkliniczny, stanowi niezbędny fundament do przejścia do kolejnego – badań z udziałem pacjentek. Dotychczasowe prace pozwoliły już opracować i zoptymalizować proces wytwarzania produktu komórkowego, a także rozbudować panel badań kontroli jakości, w tym badań bezpieczeństwa wirusologicznego i molekularnego.

Projekt realizowany w Instytucie ma również znaczenie systemowe. Pokazuje, że rozwój terapii zaawansowanych w Polsce jest możliwy ale nie może ograniczać się do pojedynczych badań, i wymaga budowy całego ekosystemu. Jak wskazywano podczas debaty, proces ten wymaga ścisłej współpracy ośrodków naukowych, klinicznych, producentów, regulatorów, a także organizacji pacjenckich. Niezbędne jest także zachowanie równowagi między rozwojem innowacji a bezpieczeństwem pacjentów.

W przypadku projektu realizowanego w NIO taka współpraca już realnie funkcjonuje. Zespół dr Justyny Marynowskiej rozwija technologię w ścisłej koordynacji z partnerami międzynarodowymi, w tym z Mayo Clinic oraz ośrodkami klinicznymi w Houston, a także w ramach szerokiej sieci współpracy naukowej obejmującej Europę, Azję i Australię. Równolegle projekt realizowany jest przy wsparciu Agencja Badań Medycznych, co zapewnia jego osadzenie w krajowym systemie badań i finansowania innowacji medycznych.

Dotychczasowe wyniki stały się punktem wyjścia do, zorganizowanej przez Narodowy Instytut Onkologii, eksperckiej debaty „Nowa era terapii komórkowych w Polsce. TILs w raku jajnika oraz wspólna strategia wdrożeń w onkologii i autoimmunologii”, z udziałem naukowców, klinicystów, regulatorów oraz przedstawicieli organizacji pacjenckich.